|
Sigríður bjó að Borg á Mýrum, Austur-Skaftafellssýslu. Eiginmaður
hennar var Ari Sigurðsson (gift 5. nóvember
1916). Sonur Sigríðar: Vigfús f.
1911, d. 1975. Faðir hans var Vigfús Sigurðsson (1880-1911). Börn Sigríðar og Ara: Sigurður f.
1916, d. 1943; Gísli Ólafur f. 1917;
Fjóla f. 1919; Guðjón
Sigurður, f.
1921; Lilja f. 1922; Ástvaldur Hólm f. 1924; Steinunn f. 1926;
Ragnar
Guðmundur f. 1928; Jón f. 1929; Hólmfríður f. 1933.
Sigríður fæddist þann 26. mars 1891 í Þórisdal í Lóni. Hún
lést þann 20. mars 1992, tæplega 101 árs að aldri.
Menntun
Sigríði dreymdi alltaf um að komast í skóla, en sá draumur rættist
aldrei.
Störf
Húsmóðir.
Áhugamál og félagsstörf
Sigríður hafði ákaflega gaman af ýmsu í náttúrunni, til dæmis
steinum, blómum og fuglum. Einnig fannst henni gaman að lesa, og þá sérstaklega ljóð.
Samkvæmt Fríðu, yngstu dóttur Sigríðar, fór Sigríður oft með ljóð þegar
hún var að vinna. Einnig hafði hún gaman af hvers kyns handavinnu, til
dæmis að prjóna og hekla.
Sigríður var mikil kvenréttindakona. Hún var fyrsti formaður
kvenfélagsins á Mýrum, og var lengi formaður þess.
Annað
Fríða nefndi að Sigríður hefði verið mjög opin og frjálsleg. Fríðu
fannst alltaf að hún gæti komið með vandamál sín til móður sinnar og
talað við hana um þau. Einnig minntist Fríða á að Sigríður hafi náð
góðu sambandi við barnabörn sín og gefið „mikinn gaum að þeirra
málum". Einnig segir Fríða:
Ég held hún hafi verið alltaf mjög ung í anda, ef má segja svo,
[...] bara alveg fram á gamals aldur, að hún hafi verið svona ung í
sér.
Ástvaldur segir:
Ég hef heyrt fólk segja að hún kom stundum til sjúklinga sem áttu
bágt, og hún hafði svo mikinn viljastyrk, eða styrk þannig lagað, að
það var eins og þeim liði betur í návist hennar, það var svona eins
og þeir hresstust einhvern veginn við. Ekki þar með sagt að hún væri
að orka þá eða neitt svoleiðis, en hún hafði lag á því að tala
við fólk. Þetta hef ég heyrt menn segja.
|
